روي صداهاي جديد سرمايه گذاري نمي شود
اولين
بار او را در واحد توليد مركز موسيقي صدا و سيما ديدم؛ جايي كه چند سال
اخير چهرهها و صداهاي جديدي را به جامعه موسيقي ايران معرفي كرده است. پس
از آن كه مركز حفظ و اشاعه موسيقي سازمان صدا و سيما در طول چند دهه گذشته
توانست با برپايي كلاسهاي آموزشي، نوازندگان و خوانندگان زيادي را تربيت
كند، اينك مركز توليد موسيقي صدا و سيما فرصت هنرنمايي را در اختيار اين
نسل آموزشديده قرار ميدهد.
سيدرضا طيبي از جمله هنرمنداني است
كه از سال 1374 آموزشهاي خود را در كلاسهاي مركز حفظ و اشاعه موسيقي صدا
و سيما كه امروز مركز آموزش و پژوهش نام گرفته است، آغاز و از سال 1379 با
همكاري واحد توليد مركز موسيقي، آثاري را اجرا و ضبط كرد.
اين هنرمند كه متولد سال 1352 در شهر اراك است، يك سالي ميشود كه در كارگاه آواز محمدرضا شجريان حضور پيدا ميكند و به فراگيري اين هنر در سطح بالا ميپردازد. در گپ كوتاهي كه با سيدرضا طيبي زديم، همين بحث آموزش موسيقي، اولين موضوعي بود كه مطرح شد. وي در اين باره گفت: در حوزه آموزش تخصصي موسيقي ايراني ما كمبودي نداريم. مراكز دولتي و خصوصي زيادي در اين عرصه فعال هستند و استادان فرهيخته و باتجربهاي در آنها تدريس ميكنند. در طول سالهاي گذشته و امروز هم، هنرجويان زيادي در اين مراكز تحصيل كرده و در حال آموزش ديدن هستند و از اين نظر كمبودي نداريم.
طيبي با اشاره به اين كه آموزش موسيقي سنتي نبايد تنها به كلاسهاي درس و مباحث تخصصي مربوط شود، ادامه داد: آنچه مشكل امروز ما محسوب ميشود، آشنا نبودن مردم با ظرافتها و زير و بمهاي موسيقي سنتي است. در واقع ما براي شناساندن اين موسيقي به مردم، فرهنگسازي نكردهايم.
وقتي به اين خواننده ميگويم كه ارتباط برقرار كردن با موسيقي سنتي، نيازمند آشنايي مقدماتي با اين هنر است، در حالي كه گوش سپردن به موسيقي پاپ نيازمند هيچ پيشزمينهاي نيست، طيبي تاكيد ميكند: براي همين بايد برنامهسازي كنيم و به مردم آگاهي دهيم. اگر جوانان ما ظرفيتهاي موسيقي ايراني را بشناسند، آنگاه به سراغ آثار سبك و تكراري نميروند.
به طيبي گفتم اما واژه پاپ يا همان مردمي خودمان بههيچوجه به معناي پيشپاافتاده و سطحي بودن نبايد مطرح شود و او پاسخ داد: من هم چنين نظري ندارم، اما به باورم موسيقي پاپ هر كشوري بايد ريشه در فرهنگ آن سرزمين داشته باشد كه متاسفانه در ايران چندان اين گونه نيست.
وي افزود: متاسفانه وقتي بيشتر فعالان موسيقي پاپ هيچ شناختي از موسيقي سنتي و دستگاهي ندارند، باعث ميشود اثرشان از فرهنگ ايراني فاصله بگيرد. حرف من اين است كه آبشخور موسيقي پاپ ما بايد فرهنگ و موسيقي اين مرز و بوم باشد و نه تجربههاي غربي.سيدرضا طيبي نزديك به 10 سال است كه ميخواند و خوب هم ميخواند، اما هنوز نتوانسته آلبومي مستقل به بازار عرضه كند. علت را جويا شدم و او پاسخ داد: چون در ايران متاسفانه روي صداهاي جديد سرمايهگذاري نميشود و بيشتر ناشران و شركتهاي فعال در اين حوزه به دنبال چهرههاي شناختهشده ميروند. طيبي توضيح داد: در بازار موسيقي سنتي تنها آثار چند هنرمند باسابقه امكان عرضه پيدا ميكند و فروخته ميشود و ديگران به هيچ وجه مجال هنرنمايي پيدا نميكنند.
وي اين مشكل را تنها محدود در عرصه انتشار آلبومهاي موسيقي ندانست و گفت: متاسفانه در اجراهاي زنده و در اركسترهاي بزرگ هم تنها چند صداي محدود تكرار ميشوند كه خلاف عرف همه جاي دنياست. براي مثال در اركسترهاي بزرگ دنيا، خواننده تنها عضو متغير گروه است و افراد متفاوت با آن اركستر ميخوانند، اما در ايران، اركسترهاي بزرگي همچون اركستر ملي هم خوانندگان ثابتي دارند كه اشتباه است. در پايان ديدار كوتاهم با سيدرضا طيبي، آخرين حرفش اين بود: اگرچه افراد زيادي وارد عرصه موسيقي سنتي ميشوند و سالهاي جواني خود را پاي آن ميگذارند، اما متاسفانه شرايط به گونهاي نيست كه آنان بتوانند خود را نشان دهند. چنين وضعيتي در آينده سبب خواهد شد ديگران كمتر رغبتي براي ورود به اين عرصه از خود نشان دهند.