اقتصاد داروخانهها بيمار است
اينكه 96 تا 97 درصد اقلام دارويي كشور محصول توليدات داخلي است، اما 30 تا 40 درصد بودجه داروي كشور صرف همان چند درصد باقيمانده ميشود، با اين حال صنعت داروسازي در كشور ما چالشهاي فراواني دارد كه محدوديت سود حاصل از آن، از نكات قابل توجه آن محسوب ميشود.
دكتر فريبرز فرساد، دبير انجمن علمي داروسازان ايران، حاشيه سود اين صنعت در كشورمان را 15 تا 18 درصد اعلام ميكند كه به گفته او، سود دارويي در كشورهاي همسايه ايران 30 تا 35 درصد است.
او به «جامجم» ميگويد: از طرفي وضعيت اقتصاد دارو در كشور ما به اقتصاد نسيهاي معروف است، چرا كه تا بازگشت اصل سرمايه با روند كند باز پرداختهاي سيستم بيمه، دستكم 6 تا 7 ماه طول ميكشد.
فرساد با اشاره به اينكه باز پرداخت بيمه، امسال هنوز انجام نشده است،ادامه ميدهد:اين بدهيها نه تنها در صنعت داروسازي گريبانگير صنعتگران ميشود، بلكه وضعيت داروخانههاي كشور نيز به همين ترتيب است و دير پرداخت بيمهها سبب شده مشكلات مالي چرخه اين صنعت را كند سازد.
او با اشاره به پيشرفتهاي علميداروسازي در كشور بخصوص در سالهاي اخير و كشف فرمولاسيون جديد در ارتباط با داروهاي نوتركيب،ميگويد:علي رغم اين پيشرفتها و رسيدن به داروهاي جديد در زمينه بيماريهايي نظير سرطانها و قلب و عروق، متاسفانه حمايتهاي لازم انجام نميشود.
علاوه بر اين موارد، دستاندركاران صنايع دارويي كشور فرسودگي زيرساختهاي صنعت دارو، كمبود نيروي انساني متخصص، نبود سازوكار مناسب براي قيمتگذاري داروهاي توليد داخل، كمبود قدرت رقابت صنعت داروسازي ايران با صنايع داروسازي روز دنيا و منطقه، عمر بالاتر ماشينآلات صنعت داروسازي ايران در برابر دنيا را از جمله مواردي اعلام ميكنند كه به عنوان چالشهاي صنعت داروسازي ايران از آنها ياد ميشود. به اعتقاد آنها صنعت داروسازي نبايد در محدوديت نظارتهاي دولتي، محصور شود و راه توسعه بر آن بسته بماند.
متوسط عمر ماشينآلات صنعت داروسازي دنيا 10 تا 15 سال و در ايران 20 تا 30 سال است كه اين خود عامل مخربي براي كيفيت و رقابتپذيري صنعت داروسازي كشور محسوب ميشود.
اين در حالي است كه صنعت توليد داروهاي بيولوژيك در ايران قدمتي 85 ساله و صنعت توليد داروهاي شيميايي (ورود مواد اوليه و فرموله و آمادهسازي آن) قدمتي 55 ساله دارد كه هيچ كدام از كشورهاي منطقه داراي چنين سابقه ارزشمندي نيستند.
بسياري از كشورهاي منطقه تا 10 سال گذشته، كارخانه داروسازي فعالي نداشتند و ايران از تجربه بيشتري در زمينه فرمولاسيون و توليد دارو برخوردار است؛ به نحوي كه در رشتههاي مختلف داروسازي اعم از توليد انواع قرصها، فرآوردههاي شيميايي جامد و انواع فرآوردههاي تزريقي، تجربيات خوبي حاصل شده كه بايد از اين قابليت و فرصت بهره برد.