وقتي در هفدهمين دوره كتاب سال جمهوري اسلامي ايران، نام رضا صفريان و مجموعه «بصيرت سايه‌ها» به عنوان برگزيده كتاب سال در بخش شعر اعلام شد، بسياري از خود مي‌پرسيدند كه او كيست و سابقه ادبي‌اش چيست؟

صفريان پس از اين كتاب تا مدتي آثاري را در نشريات حوزه هنري در دوران مديريت محمدعلي زم منتشر كرد و پس از آن سكوتي چندساله را پيشه كرد تا اين كه امسال با انتشار همزمان 3 كتاب، سكوت خود را شكست.

چاپ جديد «بصيرت سايه‌ها» به همراه مجموعه شعر «مراحل» و مجموعه مقالات «مباحث» اين آثار هستند كه دفتر شعر جوان آنها را عرضه كرده است. به بهانه انتشار اين سه كتاب، نشستي در انجمن شاعران ايران برگزار شد و منتقدان به وجوه مختلف شعري رضا صفريان و تفاوت‌هاي آن با شعر رايج در كشور اشاره كردند كه اين نوشتار با استفاده از مباحث مطرح شده در آن جلسه تهيه شده است.

شعر رضا صفريان، شعري بشدت متفاوت با جريان معمول ادبيات ايران است. واژه تفاوت اين روزها چنان در محيط ادبي كشور دچار كج‌فهمي شده است كه بلافاصله ذهن مخاطب از شعر متفاوت به سمت بازي‌هاي پررنگ زباني و تاثيرپذيري‌هاي يكشبه از مفاهيم ترجمه‌اي در حوزه‌هاي ادبيات و زبان‌شناسي منحرف مي‌شود؛ اما جنس تفاوت شعر اين شاعر با ديگران به كلي متفاوت است.