نمي‌توان نرخ ثابتي بر دستمزد بازيگرها و ديگر عوامل درنظر گرفت.

در وهله اول درخصوص دستمزدها بايد يك همكاري و بده‌بستان ميان اهالي سينما وجود داشته باشد. امروز همه فيلم‌ها هم از فروش بالايي برخوردار نيستند. اگر قرار باشد تا در همه زمينه‌ها اين دستمزدها يك سير صعودي نابجا پيدا كند لطمه خود را به سينما خواهد زد. در اين شرايط ممكن است تهيه‌كنندگان از گردونه فيلمسازي خارج ‌شوند و زماني كه تهيه‌كننده‌اي وجود نداشته‌باشد سينما دچار آسيب مي‌شود. البته در اين ميان هستند فيلم‌هايي كه دولت از آنها حمايت مي‌كند اما در بدنه اصلي، اين سينما خصوصي است.

از سوي ديگر قيمت‌ها و دستمزدهاي بالا معمولا شامل يكسري بازيگران خاص و ستاره‌ها مي‌شود. اين ستاره‌ها هم چون دوره محدودي دارند در اين دوران دستمزد بالايي را طلب مي‌كنند. در اين مقطع نمي‌توان از اين بازيگران خواست كه دستمزد بالايي نگيرند، زيرا در آن مقطع خاص فلان بازيگر براي تهيه‌كننده‌اش از گيشه خوبي برخوردار است و به همين دليل همه دوست دارند تا براي بازگشت سرمايه از آن بازيگر خاص استفاده كنند. در اين حالت هم آن بازيگر خاص قدرت انتخاب دارد و فيلم و تهيه‌كننده‌اي را انتخاب مي‌كند كه دستمزد بالاتري را به او مي‌دهد.

موضوعي را كه شوراي عالي تهيه‌كنندگان مطرح كرده است درخصوص بي‌تفاوتي يك ستاره به فيلمي كه انتخاب مي‌كند است، زيرا او تنها به مبلغي كه دريافت مي‌كند فكر مي‌كند و اين اتفاقي است كه به صنف و حرفه ما لطمه مي‌زند. اين حركت عواقب بعدي را نيز به همراه دارد. در سال‌هاي مختلف من به‌عنوان تهيه‌كننده با اين موضوع برخورد داشته‌ام. اينكه عموم دستمزدها ناگهان يك سير صعودي كاذب پيدا كند بي‌شك تأثيرش را بر روابط ديگر عوامل سازنده فيلم نيز مي‌گذارد. وقتي عنوان مي‌شود كه فلان بازيگر n ميليون‌ تومان دريافت كرده ديگر بازيگران زماني كه با تهيه‌كننده صحبت دستمزد مي‌كنند فكر مي‌كنند كه به‌دليل حفظ جايگاه بيرونشان مبالغي بالاتر را پيشنهاد مي‌دهند.

اين همه باعث سير صعودي دستمزدها مي‌شود. اين اتفاق موجب  بي‌انگيزگي در  عوامل فني و پشت‌صحنه فيلم نيز مي‌شود. آنها عنوان مي‌كنند كه چگونه است كه تهيه‌كننده حاضر است فلان ميليون‌تومان به فلان‌بازيگر اصلي يا فرعي كه تنها چند ساعت در فيلم بازي مي‌كند بدهد اما در مورد عوامل پشت صحنه كه از صبح زود تا پاسي از شب مشغول كار هستند اجحاف مي‌كند. حتي در برخي از كارهاي تلويزيوني شنيده‌ام كه برخي از بازيگران براي دريافت پول كاملشان از رفتن مقابل دوربين امتناع مي‌كنند تا قسط آخرشان را بگيرند.

پس هيچ‌كس با دستمزد بالا براي يك يا چند ستاره مشكلي ندارد، زيرا يك ستاره عمر كوتاهي دارد و در آن دوره محدودش مي‌كوشد تا دستمزد بالاتري را دريافت كند.
البته همان‌گونه كه عنوان شد نمي‌توان نرخ ثابتي هم براي دستمزد بازيگران تعيين كرد. اگر قرار باشد دستمزد ثابتي تعيين شود شاهد مبالغي اضافه و زيرميزي خواهيم بود.

براي حل اين مشكل هم بايد تفاهم و تسامحي با شوراي عالي تهيه‌كنندگان و انجمن بازيگران برقرار شود و حالات تشويق و تنبيه آن در خود صنف انجام گيرد كه يا براي بازيگران يك پايه حقوقي تعيين شود و يا در مواردي هم بازيگر در فروش صاحب سهم شود و... . اين اتفاق هيچ اشكالي ندارد. اگر بازيگري مدعي است كه فلان فيلمش با فروش  بالايي روبه‌رو مي‌شود مي‌تواند به‌جاي حقوق در فروش آن هم سهيم شود. حتي در مواردي مي‌تواند به‌عوامل درصدي هم تعلق بگيرد.